fbpx

Trener – zawód, pasja, przygoda

Połowa stycznia. Minus dziesięć na dworze. Idealny czas na urlop zagraniczny. Z dala od codziennych spraw i obowiązków. Z dala od codziennych pytań i odpowiedzi. Rewelacja.

Urlop to także doskonała okazja do poznawania nowych ludzi. A to z kolei zupełnie innego typu wyzwania. Codzienne konwenanse z nowo poznanymi osobami narzucają wymianę pozornie banalnych informacji. Jak masz na imię, skąd jesteś i wreszcie… czym się zajmujesz…

I tu pojawia się zagwozdka. Jak w kilku słowach trafnie i przejrzyście wyjaśnić, czym zajmuje się trener…

 

Mówię zatem… prowadzę szkolenia

Ooo, a jakie, takie bhp?

Albo

Ooo. Trener taki z siłowni?

Albo wreszcie

To gdzie na co dzień pracujesz…

 

No właśnie. Wolny zawód to szanse i zagrożenia. To okazje do niewyobrażalnego rozwoju no i konieczność brania sprawy w swoje ręce.

Takie urlopowe zderzenie z własnym zawodem zaprowadziło mnie do refleksji na temat zawodów w ogóle.

Czym dzisiaj jest zawód?

Jak rozumiemy to pojęcie i do czego nam ono potrzebne?

Osoby w wieku moich rodziców, przedstawiciele pokolenia x lub jeszcze zahaczający o BB mieli w tej kwestii zdecydowanie łatwiej.

Zawód był czymś jednoznacznym i oczywistym.

Mogłeś być górnikiem, fryzjerem lub kucharka. Ewentualnie mechanikiem, lekarką, prawnikiem. Zawód określał osobę w zasadzie ostatecznie.

Większość osób trwała w swojej specjalizacji, rzadko zmieniając profesję.

Pośród moich rówieśników sprawa ma się już nieco inaczej. O wiele częściej obserwuję osoby studiujące dwa kierunki równolegle, żeby zwiększać swoje szanse. Również spontaniczna zmiana profesji jest dla nas, Y-ów o wiele łatwiejsza.

W prawdzie dziś jestem fryzjerem ale mogę od jutra sprzedawać ubezpieczenia. Z kolei młodsi od nas, przedstawiciele pokolenia Y raczej nie wiążą się z konkretną branżą na wieki wieków. Oczywiście nadal studiują wybrane kierunki i specjalizują się w danej dziedzinie ale zmiany są dla nich elementem składowym życia.

To bezcenna umiejętność, taka swoboda zmian i brak ograniczeń.

Szczególnie kiedy dotyczą nas restrykcyjne działania rządu lub innych decydentów.

Jeśli od wielu lat sprzedajesz ubezpieczenia lub pośredniczysz w branży finansowej  to siła rzeczy jesteś w tym naprawdę dobry. Jeśli jednak zmiana przepisów prawa lub warunki rynku spowodują silne, niewygodne utrudnienia, zmiana sposobu działania może okazać się niezbędna. Co  wtedy zrobisz?

Kurs fryzjerski? Kosmetyczny? Kulinarny?

Na szczęście jest branża, która doskonale wykorzystuje specjalistyczne umiejętności i fachowość w każdej dziedzinie.

Co może zrobić tancerz, który złamie nogę?

Finansista, któremu zabrano licencję?

Sprzedawca pozbawiony dobrego produktu?

Wszyscy oni mogą uczyć innych tego, co najlepiej potrafią!

I tak wracamy do tego kim jest trener.

Być może to osoba, która zdobyła doświadczenie i fachową wiedzę i dzieli się tym wszystkim z innymi.

To doskonały sposób na dywersyfikacje ryzyka związanego z wiązaniem się na zawsze z dana branżą.

Doskonały, ponieważ w pełni wykorzystuje Twoje umiejętności, docenia to czego się wiele lat uczyłeś. I eksponuje to na zewnątrz dając Tobie bardzo rozsądne pieniądze, a innym okazję do rozwoju.

I to wszystko bez konieczności studiowania nowego kierunku, poświęcania wielu lat na zmianę branży czy specjalizacji.

Oczywiście zawsze możesz gruntownie zmienić swój zawód lub dołożyć nowy do obecnego ale to zwykle wymaga czasu, środków i ogromnego zaangażowania. Zaczynasz przecież od zera.

Tymczasem decydując się na trenerstwo nie przerywasz dotychczasowych działań. Z niczego nie rezygnujesz, nie inwestujesz wiele czasu ani ogromnych pieniędzy.

A przede wszystkim nadal wykorzystujesz swój profesjonalizm. Tyle, że jeszcze efektywniej.

Wysoko rozwinięte umiejętności interpersonalne to prawdziwy skarb.

Świat biznesu od lat docenia szkolenia i raczej z tego trendu nie zrezygnuje.

Wręcz przeciwnie, branża szkoleniowa poszerza horyzonty i nieustannie się rozwija.

Możesz zostać trenerem sprzedaży, zarządzania, motywacji. Coachem biznesu, mentorem zmiany. Tutorem czy superwizorem.

Ścieżka jest dowolnie rozgałęziona, a jej koniec wyznaczasz sobie sam.

Moja własna ścieżka na pewno nie skończy się prędko. Dziś, po dziesięciu latach na sali szkoleniowej uczę innych jak stawać się profesjonalnym trenerem.

To największa przygoda mojego życia.

 

Zobacz wpisy z kategorii:

Udostępnij wpis:

O autorze

Iwo Konopek

Trener

Trener, rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne, coach, socjolog i pedagog. Specjalista od rozwoju osobistego i komunikacji. Prowokator zmian i inspirator do działania. Ponad 600 dni szkoleniowych w zakresie komunikacji interpersonalnej, rozwoju kompetencji społecznych, budowania zespołu, obsługi klienta, sprzedaży i innych umiejętności miękkich w biznesie. Kreator wizerunku, trener autoprezentacji. Doświadczenie biznesowe budował zaczynając od korporacji i firm sieciowych (Empik Sp. z o.o., Poczta Polska, Orange, Telbridge Sp. z o.o.), poprzez firmy sektora MŚP, na jednostkach sektora publicznego kończąc. Autor warsztatów rozwojowych wykorzystujących techniki parateatralne. Założyciel i lider kabaretu Pojutrze oraz teatru ulicznego Dialog. Współautor warsztatów teatru improwizacji dla trenerów. Prowokator i improwizator. Prywatnie pasjonat gotowania, teatru i żeglarstwa. Mistrz abstrakcyjnego, sarkastycznego humoru, podchwytliwych pytań i zagadek, kamiennej twarzy i mrugnięcia okiem. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach oraz Akademii Trenerów Biznesu.

  • Rekomendacja Trenera Warsztatu Polskiego Towarzystwa Psychologicznego
  • Absolwent „Akademii Trenera Biznesu” Laboratorium Arkanów Biznesu
  • Absolwent studiów „Trener i menadżer ds. szkoleń” Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach
  • Ponad 1000 dni na sali szkoleniowej

Charakter pracy:

W czasie szkolenia  bazuje na interakcjach zachodzących pomiędzy uczestnikami, dodając wiedzę
i doświadczenie trenerskie, poszukuje możliwości zastosowań wypracowanych wniosków w środowisku zawodowym uczestników. Jego szkolenia to w 60% czasu doświadczenia , w 20% emocje, w 20% wiedza twarda. Ten sposób podziału czasu pracy uwzględnia prawidłowości procesu grupowego według Lewina  i prawidłowości uczenia się ludzi dorosłych według Kolba. Umożliwia on zdobycie umiejętności, efektywne przyswojenie wiedzy oraz ukształtowanie pozytywnej postawy wobec przedmiotu szkolenia, co jest warunkiem niezbędnym do wdrożenia nowych umiejętności i treści w rzeczywistym środowisku pracy.